این مطلب ۱۰۵ بار خوانده شده

زندگی عشایر و ویژگی هایی منحصر به فرد نسبت به زندگی شهرنشینی

a

مقاله ای از خبرنگار بسیج عشایری ایلام،
بوی دود، شلوغی شهر، معطی پشت چراغ قرمز، زندگی تکراری دغدغه هایی هستند که هر روز ذهن و روح ما شهرنشینها را آزار می دهد و هر روز از آن گله مندیم.
شاید گاهی استرس هایی که ممکن است در این خصوص به ما وارد شود ما را به مطب دکتر بکشاند و با قرص های آرام بخش استرس را از خود دور کنیم.
با این توصیف، زندگی شهرنشینی با همه امکانات تفریحی و رفاهی مشکلات خاص برای ما به ارمغان می آورد اما در این بین افرادی هستند که نه خانه دارند نه کاشانه خانهایشان از نخ های سیاه و قطوری درست شده و ستون خانهایشان از چوب برافراشته شده به طوری که در برابر زلزله هم تلفاتی ندارند.
آب لوله کشی، اجاق گاز، دکتر، تلوزیون، یخچال، برق و... ندارند و در واقع از امکانات اولیه زندگی که در شهر است بهره مند نیستند.
برقشان چراغ نفتی کوچکی است، اخبارشان از رادیویی با باطری قلمی، یخچالشان تانکرهای آب است، دکترشان داروهای محلی و گیاهی است، کف خانه هایشان نه سیمان است نه موزاییک. نه تختخواب دارند و نه مبلمان بلکه بر روی زمینی که شاید ناهموار هم باشد زندگی می کنند آن هم به دور از چراغ قرمز، دود و شلوغیهای شهر.
با آنکه امکانات رفاهی و ابتدایی ندارند اما حاضر نیستند این آرامش بدون هیاهوی خود را ازدست بدهند چراکه از این نوع زندگی خود راضی هستند و ییلاق قشلاق زندگی باعث شده روند زندگی برای آنها تکراری نباشد.
این گفته فریدون بهرام خانی یکی از کسانی است که به این نوع زندگی عادت کرده و می گوید از دوران کودکی تا الان که ۶۷ سال سن دارم در آرامش و سکوت بوده ام و حاضر نیستم آن را با هیچ چیزی عوض کنم.
وی که دارای چهار فرزند است، می گوید تمام دوران زند گی خود از غذاهای سنتی و طبیعی استفاده کرده است.
این مرد ۶۷ ساله شادمانی خود و خانواده اش را در بارش باران می داند و در این خصوص می گوید بارش باران، علف مراتع را زیاد می کند و همین امر باعث می شود چرا برای گوسفندان زیاد شود و ما دیگر علوفه به صورت دستی به آنها نمی دهیم.
خانی مدت زمان ییلاق خود را از کرمانشاه تا شهرستان دهلران ایلام را یک ماه تا ۴۵ روز دانست و گفت: این مدت را به صورت پیاده به قشلاق خود ادامه می دهیم.
خان جان یکی دیگر از عشایر این منطقه است که در خصوص زندگی عشایری خود می گوید این نوع زندگی است که خود ماه پذیرفته ایم آن هم به خاطر عادتمان است چرا که از این نوع زندگی راضی هستیم و تمام مایحتاج زندگی روز مره خود را از این طریق به دست می آوریم.
پیرمرد ۷۰ ساله با لبخند بر لب می گوید: زندگی شهری برای ما سخت است همان طور که زندگی عشایری برای شهرنشینان سخت است.
وی می گوید اگر قرار باشد همه شهرنشین شوند امورات نمی گذرد و باید زمینه زندگی شهرنشینی مهیا باشد و این ما هستیم که باید با دامپروری مایحتاج آنها از قبیل لبنیات، گوشت قرمز کره روغن محلی را برای آنها فراهم کنیم و هر کس در جای خود باید برای شکوفایی کشور همت کند.
خان جان در ادامه می افزاید: زند گی در این مدت برای من تکراری نبوده و هر روز با زندگی تازه ای روبرو هستم آن هم به خاطر طبیعت که پیش روی خود دارم هرچند از امکانات اولیه زندگی به دوریم ولی از آسایش و رفاه سطح زندگی خود و خانواده ام راضی هستم گرچه ممکن است سختی هایی هم پیش روی ما باشد ولی در کل زندگی شیرینی داریم.
مهدی مولایی از زند گی عشایری خود را با لحنی مقتدرانه می گوید این زندگی است که نسل به نسل به من رسیده و ۴۲ سال است عمر خود را در زندگی ییلاق و قشلاق گذرانده ام. وی که از کنگاور ییلاق کرده مدت زندگی خود را به دور از مریضی گذرانده و علت آن را هم استفاده از غذاهای سنتی می داند و می گوید: اگر شهرنشینان مریض می شوند به علت وجود مواد شیمیایی است.
وی که زندگی عشایری را به شهرنشینی ترجیح می دهد، این گونه بیان می کند که ما آرامش داریم، طبیعت داریم، سکوت داریم و در زند گی ما چیزی به عنوان چراغ قرمز شلوغی، همهمه و زند گی تکراری وجود ندارد چرا که در زندگی روزانه ای که ما داریم انگار دوباره متولد می شویم و تنها برای خرید برنج و پوشاک ... به شهر می رویم.

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

تبلیغات